Ik weet nog goed dat in jouw blauwe ogen
Het licht nog niet voorgoed was uitgeblust
Hoe wij saam vaak door de velden zwierven
Bloemen plukken was je grootste lust
Met je blos van kinderlijke blijdschap
Was je net een lentebloem gelijk
Kind ik moet niet aan die uren denken
Als ik naar jouw blinde ogen kijk
Iedereen vond jou zo een lieve engel
Iedereen vond jou zo'n echte schat
Vreemde mensen zeiden honderd malen
Dat jij zulke mooie ogen had
Ik had wel zorgen in die goede dagen
Maar met jou gevoelde ik mij rijk
Twijfel nu aan hemel en aan aarde
Als ik naar jouw blinde ogen kijk
Zie ik soms een bedelende blinde
Oh dan krimpt mijn hart ineen van pijn
Vraag me af of dat jouw lot zal worden
Als ik er eenmaal niet meer zou zijn
Ik denk aan jou als ik zo een arme stumper
Bevend dan m'n povere aalmoes rijk
Kind ik voel zo'n angst om eens te sterven
Als ik naar jouw blinde ogen kijk
