Polubiłam pejzaż ten
świat którego nie ma już
Pogodzony z nocą dzień
I pasjanse z białych brzóz
Strome dachy, niski próg
I obłoków jasny splot
Zawiązane ścieżki dróg
Aby nikt nie odszedł stąd
Polubiłam pejzaż ten
świat którego nie ma już
Długą podróż w krótki sen
Po zielonych zboczach wzgórz
Nie zapomnę już tych miejsc
I przyjaciół z tamtych dni
Wszystko to już za mną jest
Lecz nie zamknę tamtych drzwi
Tyle miast na pamięć prawie znam
Chcę choć raz
Raz jeszcze wrócić tam
Tyle miast na pamięć prawie znam
Chce choć raz
Raz jeszcze wrócić tam
Tyle miast, tyle miast
Na pamięć prawie znam
Chce choć raz wrócić tam
