En chline bueb usem quartier sitzt sich eines tages zu mier,
ich hock relaxed ufem bänkli bi sunneschi mit em ne bier,
er fragt: wie gahtz? Ich: guet und dir? Er: verschisse,
würd mi am liebschte verpisse und keis schwein vermisse.
Er hät down gwürkt und ich frag: was isch los chline chrieger?
Er hät mer kei antwort welle gäh us was für me grund au immer, i
ch denn so: he los ich weiss nöd gnau was los isch,
aber was es immer au isch es wird guet klar logisch,
jede vo eus hätt doch irgendwie i sim läbe hert z'kämpfe,
und je älter du wirdsch desto meh wird sich veränderä,
mängisch fühlt sich's a als het mer d'wält uf de schultere,
und ohni dass mers wett liidet au no mitmänsche drunder,
es isch wienen dschungel und ab und zue nimmts mi wunder,
wieso dä himmel über mier zämmäbricht es wird ufzmahl dunkel,
erscht i hertä ziite weiss mer leider viles richtig d'schetzä,
aber mach dir kei sorge denn es wird einiges besser
refrain:
nei mer hätts nöd immer liecht, dänn du weisch wies lauft,
du weisch wies lauft, weisch wies lauft,
aber egal was passiert, dänn du weisch wies lauft,
du weisch wies lauft, weisch wies lauft.
Lass dä chopf nöd immer hange jah, dänn du weisch wies lauft,
du weisch wies lauft, weisch wies lauft.
Es klappt bestimmt es anders mal, dänn du weisch wies lauft,
du weisch wies lauft, weisch wies lauft.
Wänn wieder mal praktisch alles dä bach ab isch,
isch es doch taktisch am beschte mer lehnt zrugg und entspannt sich,
wänn alles uusgseht wie än huufe us scherbe
und mer sich am punkt befindet wos nöd chönnt schlimmer werde,
denn isch es doch wohl besser mer laht de inneri stress abschterbä,
ha ghöre säge was eim nöd umbringt das macht eim stärker,
aber was sölls c'est la vie das isch s'läbe so muss es sie,
wird sich nöd so schnell ändere und isch scho früehner so gsi.
Es nüützt nüüt z'jammere und de chopf hangä lah,
besser schtrammer schtah vilicht klappt's ja es anders mal,
gib äm nomal e chance au wenns nöd so uusgseht dasses gaht,
blas dä staub ab und probiers nomal,
es isch niemals z'schpaat dezuä au wenns ab und zue eso schiint,
aber mit hoffnigslosigkeit chunsch hützutags nöd all zu wiit,
ich denk mir es gaht immer irgendwie irgendwodurre,
wo än wille isch isch au än weg und dä bricht all muurä
refrain
meischtens chunnt's doch eh anderscht als das mers erwartet,
es isch es ständigs uf und ab wie bi berg und taal fahrte.
Keine vo eu weiss wie das alles wird werdä und keine vo eu weiss
wiso mir all müend schterbe.
Sache passiered eifach worus für jedä ä gschicht git,
da fragt mer sich oft was isch falsch und was isch richtig,
aber dä witz isch vo eus mänsche weiss das niemerd so genau,
es mäineds zwar all aber es isch niemerd so schlau,
hey ja du weisch wies lauft heb dä chopf uä musigbueb,
ruhigs bluet fass dir muet irgendwie chunnnt's scho guet,
au wänn das komisch tönt was ich dir is ohr setz,
jedi negativ erfahrig isch en positive fortschritt,
du muesch es so gseh min fründ weisch es isch en art diä:
wo's en plan a git gits au en plan b,
ja s'läbe isch scho irgendwie e komischi sach,
aber das isch doch das wo's ganze lohnenswert macht.
Refrain
