ósamræmi, hugur minn á sveimi
úr takt við hugans rætur
fljótandi hugsanir, algleymi
umlukin myrkri í draumi
sveipuð djúpu húmi
augun tómu bláu
opna nýjan heim
að hugans hafi, gráu
ég breiði svarta vængi yfir
kafna í köldu myrkri
nóttin herðir fastar að
þar til ég missi andann
andvaka, ofin í endurteknar martraðir
heltekin af skjálfandi andnauð
drukknandi í endalausu draumkendu svartholi
andvaka martraða svartholi
