Mirëmëngjes trishtimi më thot A qenkam unë e vetmja në këtë botë Që dritaren lan me lotë Të gjithë jan tak, e vetëm unë jam tokë Pse në shkollën e lotëve Vetëm unë s’e kam vështirë Mu aty jam nxënësja më e mirë
Shiko, shiko Shiko në çka më shëndrrove dashuri Shiko, shiko Në hije që përcjell, e shkatërrove ti Shiko, shiko E unë dua të rrenqethem, dua si dikur të jem Por më nuk do gëzohem Asgjë s’është e njëjtë, e njëjtë
Shiko sa kot mundohem Ditët më të mira të vijnë Në shkollën e trishtimit Jam nxënësja më e mirë Djersë e ftohtë më përkëdhel E plaga ime më as gjak nuk rrjedh Me shishe të vogla jetën pi Pikë për pikë, prej kur shkove ti A do të behem edhe unë dashuria e dikujt A ujdhesë trishtimi do të mbetem unë
