Yn oertiid skoepen út it biente fan reuzen
Dy hege rjochterstoel
Bonkich berchte rizend út seeën sâlt
Neaken ûnder it himelferwulft
Soannen fan Borr, sy fôlen dyn skatkeamers
Rynske wetters en ivichgrien
Omjûn troch de rypreus syn swit
Aegir syn tsjeaken dy’t grimmitich mealle
Goudengleon strielt de sinne oer dyn antlit
Yn Aseherten sletten bisto
Wale fan skientme Breidablik gelyk
Tusken goadesealen stiesto boekstavere
Yn tsjoendersrûnten lústert dyn namme
Akraberch op Suderoy
Wêr’t sibben har waarmje mank fjurren
Wylst weagen rûnom bolderje en brekke
