Zeg meneer Cor Stein, neem me niet kwalijk dat ik even
onderbreek, maar
zou u mij misschien even op mijn rug willen krabbelen?
(Zeg Dorus, heb je nou niks beters voor me?)
Neeneeneenee, mot je even goed luisteren, 't is niet
wat u denkt, maar
kijk effe in m'n kraag, hier, moet je opletten
refr.:
Er wonen twee motten, in me ouwe jas
En die twee motten, die wonen d'r pas
Je raakt gewoonweg van je stuk as je 't ziet dat
pril geluk
Hij vreet me hele jas kapot, alleen voor haar die
dot van een mot
Ik noem haar Charlotte, en hem noem ik Bas
Die dotten van motten, in me ouwe jas
Ik voelde me eerste een beetje belaagd
Ik dacht "'t is net of 'r wat aan me knaagt"
Maar toen kreeg ik die gaten in de gaten
Ik dacht nog even hoe heb ik 't nou
Maar toen begreep ik 't al gauw
Ik zag twee motten in die gaten zitten praten
Ik greep meteen naar de DDT maar daar verwoest je zo'n
huwelijk mee
En besloot meteen, ik zal dat echtpaar dan maar laten
refr.
Ik ben een geboren eenzaam mens
Maar 't was me eigen wijze wens
Een echt verbond heb ik steeds kunnen verhinderen
Puh, en dan zeggen m'n relaties tegen mij
"Hee joh, breng toch die jas naar de stomerij
Want dat vod dat begint al knapjes te verminderen"
Maar ja, zo'n vagebond als ik die komt pas reuze in
z'n schik
Met zo'n ouwe jas, twee motten en tien mottenkinderen
Een familie motten woont 'r in m'n jas
Ik laat ze ravotten als een kleuterklas
Nou zitten ze boven in me kraag en eten zich een volle
maag
Ze vreten m'n hele jas kapot omdat een mot toch leven
mot
Die lieve Charlotte en mottige Bas
Met hun dotten van motten wonen in m'n jas
