16 Buim op 140 veerkantje maeter
Varens, eine viever en veer viburnum struuk
En as se ins get lekkers wils ruke
Mos se in 't veurjaor komme ruke wie dae
Viburnum hie ruuk
Bie os in
D'n haof, d'n haof, d'n haof
Dit veult as 't landj waat os is belaof
Achter in d'n haof dao sjteit 'n benkske
Dao zitte veur os zondigsjmorges mit z'n twee
Dan loesjtere veur nao 't loeje van de klokke
Maar ich hoof neet meer, ich baej mit 'n tas thee
Biej os in
refr.:
D'n haof, d'n haof, d'n haof
Dit veult as 't landj waat os is belaof
Neet te geluive wie det greujt oet water en sjtaof
Kiek wie det hie bleujt bie os in d'n haof
En hie barst van de maerels mit klein maerelkes
En op haor beurt barste die beester van de maerelestrontj
En dao zin d'r bie, det zin van die klein, vrekke maerelkaerelkes
Die sjiete dich veur de peut en kieke dich aan van waat lop dae gekke vent
hie rondj
Biej os in d'n haof, d'n haof, d'n haof
Die mattiese meine det 't hie aan de maerels is belaof
Maar zelfs maerelestrontj waert mit 'n bietje water weer sjtaof
Mesjien det 't daorom zo bleujt bie os in d'n haof
En aaf en toe dink ich: waat is dit toch 'n versjrikkelik sentimenteel
liedje
Jong doe waers aad, noe geis se ech te wied
Maar dan loup ich dao en dan zeen ich zo get wie 'n sjtom vergeetmenietje
Dan wil ich dao euver zinge, det mot ich toch in 'n liedje kwiet, euver
refr.
D'n haof, d'n haof, d'n haof
Veur hobbe al van Hedelfingers toet waem-wit-laof
En det greujt hie allemaol zo maar oet water en sjtaof
Kiek wie det hie bleujt
Reuk wie det hie greujt bie os in d'n haof
