Wsród tajemnic starych dziejów
Przez ptaszyska ukazanych
Posród drzew w najwy¿szym lesie
Posród ska³ w najwy¿szych górach
¯y³a dusza na pohybel bêd¹c ludzkiej
Trwa³ samotnoœæ poprzez wieki
A¿ rozostar³ swoje skrzyd³a
Nad p³on¹ce drzew korony
By³ jak ogieñ rozpalony przez pioruny
Zamku mury nie stawi³y mu oporu
Wsród zniszczenia zdoby³ klejnot i rozszczepi³
Posród cztery œwiata strony
