Er is een man laatst dood gegaan
Die nog geen dag van zijn bestaan
Tevreden was
Maar dat begreep 'ie pas toen er geen weg terug meer was
Vlak voor zijn dood pas kreeg hij spijt
Van zoveel angst, verloren tijd
En hij vertelde mij
Over de hel die hij zijn leven lang had meegemaakt
Hij was nooit verliefd geweest, zelden verwonderd
Hij had nooit gegokt, dus hij was ook nooit bedonderd
Om ergens te komen had hij lopen moeten leren
Maar om iets te bereiken leerde hij marcheren
Hij is iets geworden, wat hij eigenlijk niet wilde
Z'n wereld verstilde, geen diepgang, geen top
Anderen huilden, dansten en lachten
Maar hij stond te wachten en hij wist niet waarop
En tegen zijn angst hielp geen een obligatie
Geen polis, geen aandeel, geen bank dacht meer mee
En aan het eind, op zijn crematie
Waaide zijn rook zelfs nog met alle winden mee
Er is een man laatst dood gegaan
die nog geen dag van zijn bestaan
Tevreden was
Maar dat begreep ie pas toen er geen weg terug meer was
