Անիմաստ լռություն կամ խոսքեր
Անիմաստ տխրություն, ժպիտներ
Ժամանակն է գործել
Մեզ օտար է դարձրել
Ուր կորան խոստումներդ իմ սեր
Չքացան երազներ ու հույսեր
Բայց չեմ կարող ինձ ստիպել
Չեմ կարող չսիրել
Սերը մեր, չի մարել
Արցունք է դարձել
Լուռ հոսել, մեզ բաժանել
Սերը մեր, չի մարել
Հոգում է իմ դեռ
Իմ հուշերում կապրի այն հավետ
Դեռ կանցնեն շատ օրեր, տարիներ
Կբերեն ետ անցյալ տաք հուշեր
Ինձ նորից կփնտրես, որ նորից ետ բերես
Բայց հեռվում կլինեմ ես արդեն
Կմնամ հուշերիս հետ հավերժ
Ուղիներն են տարբեր
Քոնը չեմ ես էլ սեր
Սերը մեր (սերը մեր), չի մարել (չի մարել)
Արցունք է դարձել
Լուռ հոսել, մեզ բաժանել
Սերը մեր (սերը մեր), չի մարել (չի մարել)
Հոգում է իմ դեռ
Իմ հուշերում կապրի այն հավետ
Թող որ, երազները մեր հուշեր դառնան
Եվ թող (և թող) հեռանան
(Բայց դու), քո սրտում պահիր
ՈՒ միշտ հիշիր անցաց սերը մեր
(Սերը մեր, չի մարել)
(Արցունք է դարձել), արցունք է դարձել
(Լուռ հոսել) լուռ հոսել, (մեզ բաժանել) մեզ բաժանել
Սերը մեր, (չի մարել) չի մարել
Հոգում է իմ դեռ
Իմ հուշերում կապրի այն հավետ
Սերը մեր, (չի մարել)
(Արցունք է դարձել)
(Լուռ հոսել, մեզ բաժանել)
