Haranaren mutur urrinetik
azken hatsa dariola
idi bihotz baten taupadea
entzun leike
Garai batean iaioa eta kartsua
orain bere odolak
ez dau indarrik, bihotz ahalgetua.
Denboraren podazuz
higatutako adarrak
buru gainean daukaz
apaingarri politak
Sapelaitzak, begi zoli ta argi
apurka apurka hegaka hurreratzen dabiz
eta mokau ederra hartuko dabelako ustetan
Alabaina marruka
hasteko indarra
badau oraindino
eta uxatuko ditu
Baina idia, hilda badago be
bere bihotza ez da harengaz joango
haranean behera atzera etorriko
sastraken artetik, jaioa da barriro
bere gazte indarrak
badirau bizirik, kemen barriagaz biztu.
