Je hebt wel mensen die de honderd halen
En minder nog die daar ook blij mee zijn
Maar meestal is het eerder afgelopen
En valt er verder weinig mee te hopen
Dan dat het snel zal gaan en zonder pijn
Ik ken een man die doodging als een boom
Een eik die zomaar brak in een orkaan
Daar zou je haast jaloers op kunnen worden...
Ik vraag me af hoe het met mij zal gaan
Je hebt wel mensen die de honderd halen
Maar menigeen komt amper aan de helft
Om van een kind dat doodgaat maar te zwijgen
Daar kun je het pas echt benauwd van krijgen
Omdat het je zo bang maakt voor je zelf
Ik ken een vrouw die als een dode plant
Gekoppeld aan machines, bleef bestaan
Tot iemand eindelijk de knop omdraaide...
Ik vraag me af hoe het met mij zal gaan
Wat zegt het, mensen die de honderd halen
In dit bestaan, dat door de jaren heen
Steeds inniger met sterven raakt verweven
Als steeds meer mensen, die je van je leven
Niet missen wilt, toch doodgaan, een voor een
Ik ken er godzijdank nog niet zo veel
Maar hun getal groeit met de jaren aan
En na al zijn er van mijn eigen leeftijd...
Ik vraag me af hoe het met mij zal gaan
